119
من قهوه ی سرد ته فنجانم
من آخرین گرمی ته سیگارم
من صدای خسته ی. خسته ی توام
من نیستم ..نیستم ..نیستم ..توام
تو داستان ِ نیمه کاره ی کارگر کافه ای
ترکیب بوی شکلات و قهوه و نسکافه ای
تو داغی ِ چایی .. آن سوی هوای سرد
نزدیک ۵ درجه .. سیگار ..تنهایی مرد
من برف های روی چتر گل گلی ِ زردم
من سایه های کج ِ سبیل یک مردم
تکرار جلمه ای عجیب برای خودکشتن
در فکر خسته زنی به وقت شعر گفتن
تو چشمهای خوش رنگ ِ بچه گربه ای
تو خنده های گرفته ی بعد گریه ای
تو شاعرانه تربن بغض ِ کولی شاعر
تو جادوی داخل کتاب ِ صوفی ساحر
من با تمام وجود.. اشک ِ پنجره ام
من با تمام وجودم عاشق تو ام
نزدیک پنجره ام .. بی رحمانه دیر
اماده ی آب شدنم ..دانه برف پیر
تو طعم خوب پاستیل نوشابه ای
تو به معنای واقعی کلمه دیوانه ای
هم اغوشی دودها .. داخل جاسیگاری
از سیگار پیرمردی بین خواب و بیداری
من گریه ی مشتری ِ دائم قهوه ام
من صادقانه ترین دروغ یه بچه ام
من در بدنی نشسته.. درد های کلافه ام
پخشم وسط سکوت ِ عجیب کافه ام
تو میز و صندلی ِ خالی ِ انتهایی
انتهای داستانی ..داستان ِ خیالی
تو ..سیگار ویژه ی پدر بزرگ
تو.. مشتوک چوبی ..قهوه ترک
ما توی کافه ایم از پشت شیشه ها
تصویر مه گرفته ای از همیشه ها
در خواب ِ خوشبخت ِ یه بدبختیم
ما سایه ی شبگرد ِ جان سختیم